شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش

شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوششوش-شوش-شوش

شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش

شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوش-شوششوش-شوش-شوش

هزاره ی پنجم پیش از میلاد

از آثار بدست آمده چنین برمی آید که در هزاره های پیش از میلاد، گروهی از مردم در تپه های سیلک زندگی می کرده اند. قدمت برخی از بخش های سیلک کاشان حتی تا پنج هزار سال پیش از میلاد است که این بخش ها به کهن ترین طبقات سیلک تعلق دارد. علائم بدست آمده حاکی از آن است که در طبقات قدیم تر، انسان ها طرز ساختن خانه را نمی دانستند و از آلونک های پوشیده از شاخه درختان استفاده می کردند و زندگانی را با نوعی شکار و ذخیره آذوقه و نگهداری از برخی حیوانات اهلی مانند گاو و گوسفند می گذراندند. از دوره های بعدی تمدن سیلک آجرهای پخته بدست آمده است که نشان می دهد تغییراتی در شیوه ی سکونت مردمان ایجاد شده است.

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد